جایگاه قرآن

جایگاه قرآن

فهرست مطالب این مقاله را ببینید [پنهان سازی فهرست]

• • 0.1 چکیده جایگاه قرآن:
• 1 1- جایگاه قرآن در عالم بالا
  • 1.1 امّ الکتاب
  • 1.2 لوح محفوظ
  • 1.3 کتاب مکنون
• 2 2- جایگاه قرآن در دنیا
  • 2.1 تجلّی قرآن در دنیا به زبان عربی
  • 2.2 آشنایی با قرآن

جایگاه قرآن کریم در دو عالم جلوه‌گر است. قرآن هم در عالم بالا و ملکوت درخشش دارد و هم در عالم پایین و دنیا جلوه‌گر است. برای آشنایی با عظمت و جایگاه قرآن کریم باید به جلوه‌های دنیایی و ملکوتی قرآن توجه کرد. در این مقاله با توجه به آیات قرآن کریم به بررسی جایگاه قرآن کریم در عالم بالا و دنیا می‌پردازیم. عناوین مطرح شده در این مقاله عبارتند از:

• جایگاه قرآن کریم در عالم بالا
  • امّ الکتاب
  • لوح محفوظ
  • کتاب مکنون
• جایگاه قرآن در دنیا
  • تجلّی قرآن در دنیا به زبان عربی

چکیده جایگاه قرآن:

• جایگاه ملکوتی قرآن کریم:
  1. بنا بر روایات ائمه هدی‌ (ع) خدای متعال در کتاب قرآن برای بندگانش تجلی کرده است.
  2. قرآن کریم در دو عالم درخشش دارد، عالم ملکوت و عالم انسانی.
  3. بعضی از آیات از وجود حقایق بلند قرآن در عالمی نزد خداوند سخن می‌گویند مثل آیه 4 سروه زخرف.
  4. حقایق قرآن تنها در دسترس پاکان عالم است.
  5. قرآن کریم این پاکان را که اهل‌بیت پیامبر اکرم (ص) هستند در آیه تطهیر معرفی کرده است.


• جایگاه دنیایی قرآن کریم:
  1. تجلّی قرآن در عالم انسانی به زبان عربی است.
  2. حقیقت قرآن محدود به زبان خاصّی نیست، امّا این جلوه نازله قرآن در عالم انسانی باید به زبانی باشد که خداوند آن را به زبان عربی قرار داده است.

 

1- جایگاه قرآن در عالم بالا

نکته اوّل جایگاه و عظمت قرآن کریم است. اوّلاً بدانیم که قرآن تجلّی خداوند متعال است. در بحار الأنوار روایتی است که به حسب این روایت این‌طور می‌خوانیم: «تَجَلَّی لَهُمْ سُبْحَانَهُ فِی کِتَابِهِ مِنْ غَیْرِ أَنْ یَکُونُوا قَد رَأَوْهُ‏»^[1] خدای متعال برای انسان‌ها در کتاب خود تجلّی کرده است، بدون این‌که خدا را ببینند از لا به لای آیات قرآن می‌توانند خدا را مشاهده کنند. آن‌قدر این آیات با عظمت است که اگر کسی توجّه خود را جلب کند و با دقّت در این آیات بنگرد، می‌تواند خدای متعال و عظمت خدا را از لا به لای این آیات مشاهده کند.

قرآن کریم در دو عالم جلوه‌گر است، قرآن کریم هم در عالم بالا درخشش دارد و جلوه‌گر است و هم در عالم پایین جلوه‌گر است. منظور ما از عالم پایین عالم انسانی است. در مورد عالم بالا آیات متعدّدی در قرآن وجود دارد که به این نکته اشاره می‌کند. قرآن دارای یک حقیقت بلند است، حقیقتی که از دسترس ما انسان‌ها دور است.

اساساً این‌که در ابتدای سوره بقره تعبیر «ذلِکَ الْکِتابُ»^[2] را می‌بینیم و خدای متعال با اشاره به دور از قرآن یاد می‌کند، می‌فرماید آن کتاب جایی برای شکّ و تردید ندارد، این کتاب نمی‌فرماید، مفسّران به همین نکته اشاره می‌کنند که قرآن یک حقیقت بلند دارد. در عالم بالا، در عالم ملکوت و در عالم معنا، عالمی که فراتر از عالم ماده است، قرآن حقیقتی دارد که آن حقیقت به مراتب بلندتر از جلوه قرآن در این عالم است.

امّ الکتاب

1- به چند آیه اشاره می‌کنم که همین حقیقت را مورد توجّه قرار داده است. سوره مبارکه زخرف آیه 4، خدای متعال می‌فرماید که «وَ إِنَّهُ فی‏ أُمِّ الْکِتابِ لَدَیْنا لَعَلِیٌّ حَکیمٌ»، قرآن که نزد شما و برای شما فرو فرستاده شده است جایگاهی در امّ الکتاب دارد. ام به معنای ریشه و پایه و اساس است. قرآن کریم یک ریشه‌ای دارد، یک بازگشت‌گاهی دارد که قرآن از آن ریشه ناشی شده است.

قرآن در امّ الکتاب در نزد ما بسیار بلند مرتبه است، مقامی بس بلند دارد. این آیه نشان می‌دهد که حقیقت قرآن فراتر از آن چیزی است که ما مشاهده می‌کنیم و در لا به لای ورقه‌ها و کاغذها ثبت و ضبط است، حقیقت قرآن در امّ الکتاب محفوظ است. امّ الکتاب یا همان ریشه کتاب‌های آسمانی که همه کتاب‌های آسمانی از همان امّ الکتاب سرمنشأ می‌گیرند، آن تجلّی حقیقی و بالا و والای قرآن است.

لوح محفوظ

2- آیه دیگر سوره مبارکه بروج، آیه 22، خدای متعال می‌فرماید که «فی‏ لَوْحٍ مَحْفُوظٍ». قرآن کریم در یک لوحی نوشته شده است، بر روی یک تخته‌ای نوشته شده است که آن تخته یا آن لوح در نزد ما محفوظ است، مورد حفاظت و مورد مراقبت ما قرار دارد. معلوم می‌شود حقیقت قرآن حقیقتی است که در عالم دیگر نگهبانانی دارد، آن‌ها مراقب این حقیقت هستند.

کتاب مکنون

3- تعبیر سوم در سوره واقعه، آیه 77 است، خدای متعال می‌فرماید که «إِنَّهُ لَقُرْآنٌ کَریمٌ * فی‏ کِتابٍ مَکْنُونٍ»، قرآن در کتابی است که آن کتاب در پوشش‌هایی قرار دارد. مکنون یعنی پوشیده شده است، پوشش‌هایی دارد. کتابی است که در عالم بالا این‌طور نیست که به راحتی قابل دستیابی باشد، آن کتاب از چشم ما و از نگاه ما در پوشش است.

بعد در همان سوره واقعه، آیه 79 می‌فرماید که «لا یَمَسُّهُ إِلاَّ الْمُطَهَّرُونَ»، این قرآن با آن حقیقت بلندی که دارد جز برای پاکان قابل دستیابی نیست، نمی‌توانند با قرآن ارتباط بگیرند مگر کسانی که پاک هستند، مطهّر هستند. مطهّران می‌توانند به قرآن دست پیدا کنند.

البتّه این آیه شریفه را دو شکل معنا کرده‌اند که منافاتی هم ندارد هر دو معنا درست باشد. یکی این‌که همین قرآنی که در دست ما است و در لا به لای کاغذها و ورق‌ها با مرکّب نوشته شده است، جز کسانی که پاک هستند، با وضو هستند و بدن آن‌ها آلوده نیست کس دیگری مجاز نیست این کتاب را لمس کند.

معنای عمیق‌تر که با این نکاتی که اشاره کردیم سازگار است این است که حقیقت بلند قرآن قابل تماس و در واقع قابل فهم نیست، مگر برای آن‌هایی که پاک باشند. این‌که تعبیر مسّ به کار برده است منافاتی ندارد با این‌که به معنای فهم باشد. چون انسان وقتی چیزی را می‌فهمد در واقع آن مطلب با روح انسان و با قلب انسان تماس برقرار می‌کند، قلب انسان با آن حقیقت ارتباط برقرار می‌کند. «لا یَمَسُّهُ»، نمی‌تواند مس کند و ارتباط بگیرد و ارتباط برقرار کند با آن حقیقت، مگر کسی که پاک است.

البتّه روشن است پاکان در فرهنگ ما، اهل بیت (ع) هستند. قرآن کریم با صراحت در سوره احزاب فرموده است: «إِنَّما یُریدُ اللَّهُ لِیُذْهِبَ عَنْکُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَیْتِ وَ یُطَهِّرَکُمْ تَطْهیراً»،^[3] خدای متعال شما اهل بیت را پاک کرده است و پاک قرار داده است و اراده کرده است که شما پاک باشید. لذا اهل بیت (ع) هستند که می‌توانند به آن حقیقت قرآن دست پیدا کنند.

2- جایگاه قرآن در دنیا

پس قرآن کریم در عالم بالا جلوه‌گر است، در عالم ملکوت تجلّی دارد و در عالم پایین، در عالم ماده و در عالم انسانی هم تجلّی دارد.

تجلّی قرآن در دنیا به زبان عربی

تجلّی قرآن در عالم انسانی به زبان عربی است. حقیقت قرآن محدود به زبان خاصّی نیست، امّا این جلوه نازله و این تجلّی قرآن در عالم انسانی باید به زبانی باشد که طبیعتاً به زبان عربی است.

در سوره زخرف، می‌خوانیم: «إِنَّا جَعَلْناهُ قُرْآناً عَرَبِیًّا لَعَلَّکُمْ تَعْقِلُونَ»^[4]، ما این قرآن را به زبان عربی نازل کردیم، شاید شما تعقّل کنید و اندیشه کنید. در سوره یوسف، آیه 2 می‌خوانیم: «إِنَّا أَنْزَلْناهُ قُرْآناً عَرَبِیًّا لَعَلَّکُمْ تَعْقِلُونَ»، ما این قرآن را عربی قرار دادیم و عربی فرو فرستادیم، شاید شما در این قرآن تعقّل کنید، اندیشه کنید.

البتّه در توضیح این آیه باید این نکته را عرض کنم، با توجّه به این‌که مخاطبان اوّلیّه قرآن، یعنی مسلمانان صدر اسلام عرب زبان بودند چاره‌ای نبود الّا این‌که قرآن به زبان آن‌ها نازل شود تا آن‌ها قرآن را بفهمند و به اسلام بگروند و پس از آن‌ها سایر علاقمندان و تشنگان معارف الهی زبان قرآن را فرا بگیرند و آیین اسلام فراگیر شود. طبعاً امکان نداشت که این کتاب به چند زبان نازل شود و یا اصلاً بدون زبان نازل شود؛ فلذا می‌فرماید: ای مسلمان‌ها، ما قرآن را به زبان عربی نازل کردیم شما که عربی متوجّه می‌شوید در قرآن تعقّل کنید و اندیشه کنید، بعد هم دیگران بیایند و این معارف قرآنی را فرا بگیرند.

در این‌جا باید به این نکته اشاره کنیم، این دو تجلّی قرآن، یکی در عالم بالا و دوم در عالم پایین، در واقع به این معنا است حقایقی که در عالم بالا وجود دارد به زبان ساده برای کسانی که در عالم ماده و در عالم انسانی زندگی می‌کنند بیان شده است. معنای نزول هم همین است. ما در مقاله «نزول قرآن» به بررسی معنای نزول پرداخته‌ایم. برای مطالعه بیشتر می‌توانید به آن مراجعه نمایید.

حجه‌الاسلام والمسلمین حاج ابوالقاسم

آشنایی با قرآن

این مقاله بخشی از درس «شرح زلالی آب» است که توسط استاد ارجمند حجت‌الاسلام والمسلمین حاج‌ابولقاسم در موسسه نورالمجتبی (ع) تدریس شده است. شرح زلالی آب درسی است با موضوع آشنایی با قرآن کریم که در دوره آموزشی «انس با قرآن» تدریس شده است. شما می‌توانید برای آشنایی بیشتر با این دوره به اینجا مراجعه کنید.

---

[1]– بحار الأنوار، ج ‏74، ص 365 و الکافی (ط – الإسلامیة)، ج‏8، ص: 387

[2]– سوره‌ بقره، آیه 2.

[3]– سوره احزاب، آیه 33.

[4]– سوره زخرف، آیه 3

۱۰ توصیه برای حفظ احترام به قرآن

احترام به قرآن کریم به عنوان کتاب مقدس مسلمانان یکی از مهم‌ترین اصول اعتقادی و اخلاقی است که هر مسلمانی باید آن را رعایت کند. قرآن کریم، کتابی است که کلام خداوند را به بشریت نازل کرده و حاوی دستورالعمل‌ها و آموزه‌های الهی است که راهنمای زندگی و سعادت دنیا و آخرت است. از این رو، نحوه برخورد و رفتار با این کتاب مقدس باید با نهایت احترام و ادب باشد.

در این مقاله به بررسی راه‌های احترام به قرآن و اهمیت رعایت این اصول پرداخته می‌شود. به عنوان یک مسلمان سعی می‌کنیم این مفاهیم را به گونه‌ای بیان کنیم که هم احترام به قرآن را توضیح دهیم و هم برای مخاطبان کاربردی باشد.

آگاهی از عظمت و مقام قرآن کریم اولین قدم احترام به قرآن است

اولین گام در احترام به قرآن، شناخت و درک عظمت و مقام این کتاب الهی است. قرآن کلام خداوند است که توسط حضرت جبرئیل به پیامبر اکرم (ص) وحی شده است. هر کسی که قرآن را مطالعه می‌کند یا با آن برخورد می‌کند، باید بداند که این کتاب مقدس نه تنها یک کتاب عادی نیست، بلکه کتابی است که هدایت الهی و برنامه‌ای جامع برای زندگی بشر در دنیا و آخرت را به ارمغان می‌آورد.

در سوره حشر آیه ۲۱، خداوند می‌فرماید: «اگر این قرآن را بر کوهی نازل می‌کردیم، قطعاً می‌دیدی که آن [کوه] از ترس خدا فروتن و از هم پاشیده می‌شد.» این آیه نشان‌دهنده عظمت کلام الهی است و به ما یادآوری می‌کند که باید با نهایت احترام با قرآن برخورد کنیم.

برای لمس قرآن طهارت و وضو داشته باشید

دومین و یکی از مهم‌ترین نکات در احترام به قرآن، طهارت است. قرآن کریم در سوره واقعه آیه ۷۹ می‌فرماید: «آن را جز پاک‌شدگان لمس نمی‌کنند.» این آیه به وضوح نشان می‌دهد که لمس قرآن بدون طهارت جایز نیست. از آداب قرآن خواندن این است که باید قبل از لمس قرآن وضو بگیرند و از هر گونه نجاست جسمانی دور باشند.

داشتن وضو هنگام خواندن و لمس قرآن نشان از احترام به این کتاب مقدس است و یادآوری می‌کند که قرآن کلام خداوند است و نباید با دست‌های ناپاک یا در حالت نجس با آن برخورد کرد. وضو گرفتن قبل از خواندن قرآن، علاوه بر جنبه‌های دینی و اعتقادی، به فرد کمک می‌کند تا با آرامش و تمرکز بیشتری به مطالعه و تدبر در آیات الهی بپردازد.

برای احترام به قرآن، از آن در مکانی تمیز و بلند نگهداری کنید

سومین مورد از اصول احترام به قرآن، نگهداری قرآن در مکانی تمیز و بلند است. قرآن نباید در مکانی قرار گیرد که احتمال برخورد با نجاست یا کثیفی وجود داشته باشد. همچنین، در فرهنگ اسلامی توصیه می‌شود که قرآن را در مکانی بلندتر از سایر کتاب‌ها نگهداری کنیم. این امر نشان‌دهنده احترام به مقام والای قرآن به عنوان کلام الهی است.

نگهداری قرآن در قفسه‌های مخصوص یا در جعبه‌های تزیینی که برای حفاظت از قرآن طراحی شده‌اند، می‌تواند یکی از روش‌های عملی و مفید برای حفظ احترام قرآن باشد. همچنین، توصیه می‌شود که قرآن را در اتاق‌هایی قرار دهیم که تمیز و دور از مکان‌های ناپاک مانند آشپزخانه یا سرویس‌های بهداشتی باشند.

The Quran According to the Quran Itself

 

---

📖 The Quran According to the Quran Itself

In all 114 chapters of the Holy Quran, there are verses that speak of the greatness of the Quran — the source of all sciences, the book of ethics, mysticism, jurisprudence, and divine guidance. Many of these verses are repeated multiple times, and repetition is a sign of their importance. However, for the sake of brevity, we will mention only a selection here:

---

1. Surah Al-Baqarah, Verse 2

"This is the Book about which there is no doubt, a guidance for those conscious of Allah."

2. Surah Al-Baqarah, Verse 23

"And if you are in doubt about what We have sent down upon Our Servant, then produce a surah the like thereof and call upon your witnesses other than Allah, if you should be truthful."

3. Surah Al-Baqarah, Verse 252

"These are the verses of Allah which We recite to you in truth. And indeed, you are among the messengers."

4. Surah Aal-E-Imran, Verses 3–4

"He has sent down upon you the Book in truth, confirming what was before it. And He revealed the Torah and the Gospel before as guidance for the people, and He revealed the Criterion (Quran)."

5. Surah Aal-E-Imran, Verse 138

"This [Quran] is a clear statement to [all] the people and a guidance and instruction for those conscious of Allah."

6. Surah An-Nisa, Verse 82

"Do they not reflect upon the Quran? If it had been from [any] other than Allah, they would have found within it much contradiction."

7. Surah Al-Ma’idah, Verse 15

"There has come to you from Allah a light and a clear Book."

8. Surah Al-An’am, Verse 19

"This Quran has been revealed to me that I may warn you thereby and whomever it reaches."

9. Surah Al-An’am, Verse 92

"And this is a blessed Book which We have revealed, confirming what was before it."

10. Surah Al-An’am, Verse 155

"And this is a Book We have revealed, blessed, so follow it and fear Allah that you may receive mercy.".

قرآن از قول خود قرآن

قرآن از قول خود قرآن

در تمام 114 سورۀ قرآن کریم آیاتی دربارۀ عظمت قرآن این سرچشمۀ همۀ علوم و کتاب اخلاق و عرفان و فقه و قرآن آمده است که خیلی از آیات چند بار تکرار شده است و تکرار آیه نشانۀ اهمیت آن است اما برای رعایت اختصار در این بخش به همین چند آیه اکتفا می کنیم .
  1- « ذلک االکتاب لا ریب فیه هدی للمتقین » (بقره ،1) ؛ این کتابی است که شکی آن نیست و راهنمای متقین است .

  2- « و ان کنتم فی ریب مما نزلنا علی عبدنا فاتو بسورة من مثله وادعو شهداءکم من دون الله ان کنتم صادقین » (بقره ،23) ؛ و اگر دربارۀ کتابی که بر بندۀ خود فرستاره ایم شک دارید ، یک سوره مانند آن بیاورد و تمام گواهان خود را به غیر از خدا برای این کار دعوت کنید و اگر راست می گویید که قرآن کتاب آسمانی نیست .
 3- « تلک آیات الله نتلوها علیک بالحق و انک لمن المرسلین » (بقره ، 252) ؛ این آیات خداست که براستی برای تو می خوانیم و همانا تو البته از جملۀ پیامبران مرسل می باشی .
 4- « نزل علیک الکتاب بالحق مصدقا لما بین یدیه و انزل التوراة و الانجیل * من قبل هدی للناس و انزل الفرقان » (آل عمران ، 3و4) ؛ خدایی که قرآن را به سوی تو براستی فرستاده که دلیل راستی کتب آسمانی پیش از او باشد و قبل از قرآن تورات و انجیل را فرستاد *. برای هدایت مردم و کتابی که به طور کامل جداکنندۀ حق از باطل است ( قرآن ) را فرستاد .
 5- « هذا بیان للناس و هدی و موعظة للمتقین » (آل عمران ، 138)  ؛ این (کتاب خدا و آیات مذکور) حجت و بیانی است برای عموم مردم و راهنما و پند برای پرهیزکاران .
 6- « افلا یتدبرون القرآن ولو کان من عند غیر الله لوجدوا فیه اختلافا کثیرا » (نساء ، 82) ؛ آیا در قرآن (از روی فکر و تامل) نمی نگرند (که این کتاب بدون تردید از سوی خداست) و اگر از سوی غیر خدا بود در آن اختلاف بسیاری می یافتید .
 7- « قد جاء کم من الله نور و کتاب مبین » (مائده ،15) ؛ همانا از جانب خدا نوری و کتابی روشن برای شما آمده است .
 8- « و اوحی الی هذا القرآن لانذرکم به و من بلغ » (انعام ،19) ؛ این قرآن بر من وحی شده تا شما و تمام کسانی را که این قرآن به آنها می رسد (پند و اندرز دهم) و (از مخالفت با فرمان خدا) بترسانم .
 9- « و هذا کتاب انزلناه مبارک مصدق الذی بین یدیه » (انعام ،92) ؛ و این (قرآن) کتابی است که  ما فرستادیم پر برکت که آنچه را پیش از آن آمده است تصدیق می کند .
10- « و هذا کتاب انزلناه مبارک فاتبعوه و اتقوا لعلکم ترحمون » (انعام ،155) ؛ و این کتابی است که ما آن را با برکت و خیر بسیارفرو فرستادیم پس از آن پیروی کنید و پرهیزکار باشید که رحمت و لطف الهی شامل حال شما گردد .
11- « کتاب انزل الیک فلاتکن فی صدرک حرج منه لتنذر به و ذکری للمومنین » (اعراف ،2) ؛ (ای رسول ما) کتابی بزرگ برای تو نازل شد پس دلتنگ و رنجیده خاطر (از انکار مردم) مباش تا مردم را به آیات عذابش بترسانی و اهل ایمان را به بشارتش یادآور شوی .
12- « هذا بصائرمن ربکم و هدی و رحمة لقوم یومنون » (اعراف ،203) ؛ این (آیات قرآن) مایۀ بصیرت است از جانب پروردگار شما و هدایت و رحمت است برای گروهی که ایمان می آورند .
13- « تنزیلا ممن خلق الارض و السماوات العی » (طه ،4) ؛ این کتاب (قرآن) فرستادۀ کسی است که زمین و آسمانهای بلند را آفرید .
14- « و انک لتلقی القرآن من لدن حکیم علیم » (نمل ،6) ؛ (ای رسول ما) آیات قرآن عظیم از جانب خدای دانای حکیم به توسط وحی بر تو نازل می شود .
15- « بل هو آیات بینات فی صدور الذین اوتوا العلم » (عنکبوت ،49) ؛ بلکه این قرآن آیات روشن الهی است در لوح سینۀ آنان که نور خدا علم و دانش یافتند .
16- « ام یقولون افتراه قل فاتو بسورة مثله و ادعوا من استطعتم من دون الله ان کنتم صادقین » (یونس ،38) ؛ آیا کافران می گویند قرآن را به دروغ به خدا نسبت داده است (ای رسول ما) بگو اگر راست می گویید یک سوره همانند آن بیاورید و غیر از خدا هر کس را می توانید به یاری طلبید .
17- « الر کتاب انزلناه الیک لتخرج الناس من الظلمات الی النور باذن ربهم الی صراط العزیز الحمید » (ابراهیم ،1) ؛ این قرآن کتابی است که بر تو فرستادیم تا مردم را به امر خدا از ظلمات (جهل و کفر) بیرون آری (با علم و ایمان) یه عالم نور برسانی و به راه خدای مقتدر و ستوده صفات راهنمایی کنی .
18- « الر تلک آیات الکتاب المبین » (یوسف ،1) ؛ این است آیات کتاب الهی که حقایق را آشکار می سازد .
19- « الر تلک آیات الکتاب و قرآن مبین » (حجر ،1) ؛ الر (اسرار این حروف نزد خدا و رسول) ، الر (اسرار این حروف نزد خدا و رسول است) ، این است آبات کتاب خدا و قرآنی که حقایق را آشکار می کند .
20- « المر تلک آیات الکتاب و الذی انزل الیک من ربک الحق ولکن اکثر الناس لا یومنون » (رعد ،1) ؛ این است آیات کتاب خدا و قرآنی که به حق و راستی بر تو از جانب پروردگار نازل گردیده و لیکن اکثر مردم به آن ایمان نمی آورند .
21- « و نزلنا علیک الکتاب تبیانا لکل شیء و هدی و رحمة و بشری للمسلمین » (نحل ،89) ؛ و ما بر تو قرآن عظیم را فرستادیم تا حقیقت همه چیز را روشن کند و برای مسلمانان هدایت و رحمت و بشارت باشد .
22- « ان هذا القرآن یهدی للتی هی اقوم و یبشر المومنین الذین یعلمون الصالحات ان لهم اجرا کبیرا » (اسراء ،1) ؛ همانا این قرآن مردم را به استوارترین طریقه هدایت می کند و اهل ایمان را که نیکوکار باشند به اجر و ثواب عظیم بشارت می دهد .
23- « و ننزل من القرآن ما هو شفاء و رحمة للمومنین و لا تزید الظالمین الا خسارا » (اسراء ،82) ؛ و ما آنچه از قرآن فرستادیم شفای دل و رحمت الهی برای اهل ایمان است و (لیکن) کافران  را چیزی جز زیان نخواهد بود .
     24- « و قرانا فرقناه لتقراه علی الناس علی مکث و نزلناه تنریلا » (اسراء ،106) ؛ و قرآن که آن را به صورت آیات جدا فرو فرستادیم تا به تدریج و به آهستگی آن را برای مردم فرو خوانی .
25- « انا نحن نزلنا علیک القرآن تنزیلا » (دهر، 23) ؛ ای رسول محققا ما این قرآن عظیم الشان را برای تو فرستادیم .
26- « و اذا قرات القرآن جعلنا بینک و بین الذین لا یومنون بالاخرة حجابا مستورا » (اسراء ،45) ؛ و چون تو قرآن تلاوت می کنی ما میان تو و آنها که ایمان ندارد پرده ای می افکنیم که آنها از فهم آن دور بمانند .
27- « تنزیل من الرحمن الرحیم » (فصلت ،2) ؛ این قرآن تنزیل از جانب خدای بخشنده و مهربان است .
28- « کتاب فصلت آیاته قرآنا عربیا لقوم یعلمون » (فصلت ،3) ؛ قرآن کتابی است که آیات جامعش (حقایق و احکام الهی را) به زبان عربی فصیح برای دانشمندان مبین ساخته است .
29- « ان الذین کفروا بالذکر لما جاءهم و انه لکتاب عزیز » (فصلت ،41) ؛ همانا آنانکه به این قرآن که برای هدایت آنان آمد کافر شدند (چقدر نادانند) در صورتی که این کتاب به حقیقت همان صاحب عزت (و معجز بزرگ) است .
30- « لا یاتیه الباطل من بین یدیه و لا من خلفه تنزیل من حکیم حمید » (فصلت ،42) ؛ و هرگز از پیش وپس (آینده و گذشته حوادث عالم) این کتاب حق باطل نشود (و تا قیامت حکومت و حکومتش باقی است) زیرا قرآن فرستادۀ خدای مقتدر حکیم و ستوده صفات است .
31- « لو انزلنا هذا القرآن علی جبل لرایته خاشعا متصدعا من خشیة الله » (حشر ،21) ؛ اگر این قرآن عظیم الشان را بر کوه نازل می کردیم مشاهده می کردی که کوه از ترس خدا خاشع و ذلیل و متلاشی می شد .
32- « و انه لذکر لک و لقومک و سوف تسئلون » (زخرف ،44) ؛ و بدان که بر قرآن برای تو و مومنان پندآموز و یادآور تمام خواسته های الهی است و در قیامت از شما نسبت به مسئولیتی که در برابر قرآن داشتید سوال می شود .
33- « ما فرطنا فی الکتاب من شی ء ثم الی ربهم یحشرون » (انعام ،38) ؛ ما هیچ چیز را در این کتاب فروگذار نکردیم سپس همگی به سوی پروردگارشان محشور می گردند .
34- « و ما کان هذا القرآن ان یفتری من دون الله ولکن تصدیق الذی بین یدیه و تفصیل الکتاب لا ریب فیه من رب العالمین » (یونس ،37) ؛ و این قرآن عظیم نه بدان پایه از فصاحت و جامعیت است که کسی جز به وحی خدا تواند یافت لیکن علاوه بر آنکه به معجزۀ بر حق بودن خود گواه است سایر کتابهای آسمانی دیگر را نیز تصدیق می کند و کتاب و احکام الهی را به تفصیل بیان می کند که بی هیچ شک نازل از جانب خدای عالم است.